Food For Thoughts // Terug naar het begin

Gepubliceerd op maandag 19 mei 2014

Lekker in m’n joggingpak, chillend op de bank met de afstandsbediening in mijn rechterhand en een kopje thee in de linker. Dinsdag 6 mei was zo’n dag die stroef begon maar energiek eindigde. Je kent het wel, je hebt een dag wat minder energie, het is grijs en grauw buiten. Je bent liever lui dan moe en wilt het liefst de hele dag films kijken. Gelukkig presenteer ik het radioprogramma Suga & Cream niet alleen en motiveren Fleur en ik elkaar.

“Ben jij ook zo moe?

Ja, joh! What a day..

Ik ga in ieder geval een lekker gezond maaltje voor je koken, Fleurie, dan kunnen we er weer tegenaan.

Lekker! Hallo, en Manu is vanavond bij ons te gast, dat is wel iets om naar uit te kijken!

Zo is dat! Let’s do this!” En daar gingen we, na het eten, op ons fietsje richting de studio…

Manu, één van Nederlands meest poëtische MC’s, de rapper die al een decennium lang mee draait in de hiphopscene, de man die teksten schrijft waar ik uren over na kan denken. Een vader, een inspirerend persoon. Tijdens de Late Night Poetry, een spoken word-avond in Theater Zuidplein Rotterdam, georganiseerd door Ken Theater, droeg Manu een stuk voor waarbij hij begon met de beleving van zijn dochter. Hij vertelde over de fascinatie hoe dit kleine wondertje de wereld nu nog ziet. Hoe zij dichtbij de kern staat en niet “beschadigd” is door alle invloeden van buitenaf. Manu beschrijft het volgende:

“Zoals gelukkig bijna elke ochtend, keek ik vanmorgen ook weer in de hemel van de ogen van mijn dochter. Mijn mooie dochter. Mijn prachtige dochter. Natuurlijk het mooiste en sterkste meisje van de wereld. Ze is drie en gelukkig nog net niet op de leeftijd dat ze bewust is van de Sint en zijn racistische, wormvormige aanhangsel. De ogen van mijn dochter zijn nog niet bezoedeld met de ismen, de gedrochten in ons denken, die te vaak hun voedingsbodem vinden in angst. Nee, in de ogen van mijn dochter vind ik niks anders terug dan liefde. Maar dan ook echte liefde. Onvoorwaardelijke liefde zeg maar.”

Wij volwassenen “weten” zoveel. We denken te weten hoe onze omgeving eruit ziet, hoe het leven zou moeten zijn en we denken na over wat anderen van ons vinden. Zou het leven niet een stuk leuker zijn als we alles vanuit kinderoogjes zouden zien? We zijn nauwelijks meer in staat om simpel naar iets te kijken. Is het niet leuk om alles weer te zien met een blik van een beginner? Zonder struikelblokken als ‘zo moet het, zo hoort het, dit is het wat men zegt of wat er van me verwacht wordt’?

Beginner’s Mind is een begrip uit het Boeddhisme. Dit houdt in dat je, net zoals een beginner, geen verwachtingen hebt. Alles ligt open en het kan alle kanten op. Met een beginner’s mind sta je open voor de wereld en de mensen om je heen en zie je de dingen zoals ze zijn, zonder daar meteen iets van te denken of te vinden. Dit lukt mij persoonlijk aardig goed als ik op reis ben. Afgelopen zomer backpackte ik door Thailand en voelde ik me als een kind zo blij! Waarom? Alles was nieuw voor me.  Ik had geen planning, ik had geen boekingen gemaakt en ik wist al helemaal niet waar ik heen zou gaan. In mijn backpack zat wat kleding, de nodige toiletspullen en een simpel boekje over welke steden je in het Aziatische land zou kunnen bezoeken. Ik had enkel een vliegticket en vanaf Bangkok zou ik wel verder zien. Ik was nog nooit in Azië geweest. De interessante geuren, de spicy gerechten, de ingewikkelde taal. Allemaal elementen die mij onbekend waren. Ik genoot! Ik reisde met een open blik, ik stond open om te leren. Ik kwam op tientallen nieuwe plekken, ik ontdekte. Dat maakt mij persoonlijk gelukkig. Ontdekken.

Zoals de meeste mensen heb ik niet het geld om elke dag op reis te kunnen en daarom is het een uitdaging om hier in Nederland, in mijn comfort zone, ook te ontdekken en mij in ieder geval los te maken van die ‘volwassen’ gedachten. Zou je ook niet graag met de ogen van de dochter van Manu willen kijken? Zien, luisteren en horen zonder oordeel. Probeer eens terug te gaan naar de kern. Het begin toen alles nog nieuw en simpel was. Door bijvoorbeeld nieuwe ervaringen op te doen of juist te doen alsof. Begin eens aan je lunch alsof het de eerste keer is dat je het proeft. Fiets de route naar je werk en kijk door de ogen van een toerist. Je verbeelding kan je overal brengen en je zult versteld staan van wat er allemaal te zien is!ColumnRachele_ZiggyMarley Soms fiets ik door mijn woonplaats Rotterdam en blijf ik ontdekken, doordat ik mijn ogen open en het vanuit een ander perspectief bekijk. Soms kijk ik naar mijn moeder en zie ik haar niet alleen als mama, maar ook als vrouw, zus of dochter. Soms kijk ik naar de kinderen op school en zie ik een kind maar ook een ontdekker, een actrice of een grote broer of zus. ‘Het is gewoon een kwestie van perspectief.’

“I’m a kid at heart. I think that’s what it is. I’m enjoying my imagination. I still enjoy playing outside and playing games. I still have that childlike quality that inspires
creativity, and have avoided that unjaded adult thing. That miserable thing when you get old and you get kinda ‘bleh’. This is still new to me.” – Ziggy Marley.

Rachèle

Auteur

Radio Brasa

(advertentie)