Food For Thoughts // Het WK in ruil voor onderdak

Gepubliceerd op dinsdag 17 juni 2014

Man of vrouw, jong of oud, Antilliaans of Nederlands, voetballiefhebber of niet. Niemand ontsnapt eraan. Bijna iedereen hangt de komende weken voor de buis en er wordt massaal over gesproken. De wereldkampioenschappen! De oranjegekte is weer toegeslagen. Het draait nu even niet om zwart of wit, maar om oranje en dat vind ik prachtig! Maar het WK heeft ook een grote keerzijde.  En ondanks de gezelligheid die ermee gepaard gaat, heb ik er gemengde gevoelens bij.

Wist je namelijk dat er 250.000 mensen in Brazilië met geweld hun huizen uit zijn gezet? Dit om plaatst te maken voor nieuwe wegen naar de stadions, restaurants en nieuwe hotels voor de supporters, pers en ander volk dat op het WK afkomt. Hun huizen, bouwvallen van goedkope baksteen en golfplaat, staan in de weg! En even voor de duidelijkheid, deze hard werkende mensen zijn door de politie uit hun huizen gezet en kregen 10% van de waarde van hun huis op hun rekening gestort! En dit allemaal in naam van het Voetbal WK 2014. Ik zag het op het nieuws voorbij komen en voordat het tot me door drong, hoorde ik de presentator zeggen: “Nu verder met voetbal!” Zucht.

De kosten voor het WK zijn tien miljard euro, een half miljard meer dan het Braziliaanse sportministerie eerder aankondigde. En in 2016 volgen ook nog de Zomerspelen in Rio de Janeiro.

Vrijdag vooraf aan de wedstrijd van Nederland tegen Spanje, sprak ik een vriend die we tijdens onze reis in Afrika ontmoetten. Hij woont en werkt in Rio de Janeiro als journalist en fotograaf en ik kreeg behoorlijk wat heftige foto’s toegestuurd. SugaCream_Column_17062014_foto1Want wat zich ‘achter de schermen’ afspeelt, is wat een heleboel mensen vergeten. “This is Brazil,” schreef hij. Confronterend.

Hoe belachelijk is het dat talloze mensen onder het genot van de nodige biertjes staan te schreeuwen en te juichen in stadions die zijn gebouwd op plekken waar mensen woonden. Mensen die nu op straat rondzwerven. Hoe bizar is het dat wij ons over de hele wereld hard maken voor de voetballers, die al bakken met geld verdienen, terwijl mensen op niet veel kilometer afstand van het stadion hulpeloos toe staan te kijken naar die flashing lights, terwijl ze zelf niet eens een dak boven hun hoofd hebben. All that glitters is not gold, if you ask me.

Het komt er dus op neer dat de spelers van het WK naar huis gaan met miljoenen, terwijl de bevolking achter blijft met niks, helemaal niks. En die geweldig grote stadions, restaurants en nieuwe hotels, gaan ten koste van de bewoners in Brazilië. Belachelijk! Ondanks het feit dat dit al jarenlang speelt, dat mensen op straat leven en honger leiden en ondanks het feit dat vele grote events die worden georganiseerd vaak ten koste gaan van de bevolking, is dit in mijn ogen onacceptabel. Wat als we allemaal niet zo gepassioneerd waren over zaken die er echt toe doen, als dat we zijn wanneer Nederland speelt.

Momenteel is ook de vrouw van één van de Nederlandse spelers in het land. Yolanthe Sneijder-Cabau onderzoekt kinderprostitutie in Brazilië. Vanwege het WK-voetbal is de verwachting dat de vraag naar seks met minderjarigen zal toenemen. Yolanthe wil dat dit stopt.
Rond de bars langs de boulevard hangen minderjarige meisjes rond, op zoek naar mannen om geld te verdienen. Langs verlaten uitvalswegen worden de meisjes opgepikt. De prijs die de mannen betalen: vijf euro. De prijs die de meisjes betalen: een jong verwoest leven. Hoe kunnen meisjes die al op hun twaalfde begonnen in de prostitutie de vicieuze cirkel van armoede, geweld en drugs ontvluchten?

SugaCream_Column_17062014_foto2Brazilië heeft geen nieuwe stadions nodig, ze hebben educatie nodig. Het land hoeft er niet mooi uit te zien voor de wereld, de bevolking heeft eten nodig, een dak boven hun hoofd en een goede gezondheid. Brazilië is niet toe nog meer feesten, maar juist naar meer banen voor de mensen. En blijkbaar is er genoeg geld om de situatie te veranderen. Dat blijkt wel uit het feit dat er nu zoveel geld in de World Cup wordt gestoken.

In zo’n land is het onacceptabel en niet te verantwoorden om tien miljard uit te geven aan stadions, wegens en een WK-evenement. En wij maar juichen! Shame on us, people! We zijn ongevoelig geworden voor dit onrecht. We sluiten onze ogen ervoor. Ik schaam me en ik hoop dat het me wordt vergeven. Want uiteindelijk kijk ik, net als miljarden anderen, toch wel naar een evenement dat allang niet meer om voetbal draait. Een evenement voor het vermaak van miljarden voetbalfans.

Fleur

Auteur

Radio Brasa

(advertentie)