Food For Thoughts // Collect moments, not things

Gepubliceerd op zondag 07 september 2014

Daar sta je dan, onder de douche tegenover een wildvreemde. “Where are you from?” “Senegal!”, antwoordt hij met een brede glimlach. Rototom Sunsplash betekent open staan voor anderen, delen, dansen, genieten.. van het leven. En elkaar! ‘We have a dream’, luidt de slogan van de 21e editie van Europa’s grootste reggae festival. En ook mijn droom werd werkelijkheid!

Er was eens een reggae festival, in een klein dorpje in Spanje, genaamd Benicàssim. Rototom Sunsplash is de naam. En het klinkt misschien vreemd, ‘s ochtends wakker worden en jezelf douchen terwijl je tussen een stel wildvreemden staat, maar het creëert ook wel een saamhorigheidsgevoel. We zijn uiteindelijk allemaal mens, en we komen allemaal uit de buik van onze moeder. Ooit wel eens nagedacht over hoe het zou zijn als opvallende kleding, sexy piercings, mooie kapsels, stoere tatoeages en dikke sneakers zouden wegvallen? Het is allemaal maar materiaal en versiering. I mean, if the whole world was blind, how many people would you impress?

Velen zullen misschien denken dat reggaemuziek alleen gaat over het roken van marijuana, maar het gaat veel verder dan dat. Thema’s die vooral onder de aandacht worden gebracht zijn politiek, onderdrukking, armoede, slavernij, apartheid en mensenrechten. Reggaemuziek staat voor Column_08092014_04peace, love en unity. One love, one world is de message. En dat voel je. Het moment dat we het festivalterrein op liepen ving mijn blik talloze prachtige ogen, mooie glimlachjes en dansende mensen. In alle soorten en maten. Een vibe die ik niet onder woorden kan brengen.

De eerste ochtend op het festival liepen we de bakkerij in, waar je o-ver-heerlijke broodjes kon kopen. Een jongeman naast me vroeg aan de dame die in de bakkerij werkte wat het verschil was tussen het lichte en het donkere broodje. “There is no difference. It’s like you and me, you are dark and I am light, but we are still the same,” antwoordde ze in het Spaans. Het broodje had wat langer in de oven gelegen en was dus wat donkerder uitgevallen. Bijzondere vergelijking, vond ik zo.

Column_08092014_03Ook ontmoetten we Joshua, het gezicht van Rototom. Stel je voor, een man met twee dreads op zijn hoofd, een vuvuzela in zijn hand, sjaaltjes om zijn been geknoopt en de meest comfortabele outfit aan die je je kunt voorstellen. Een jaar of 70 oud, maar moves waar je ‘u’ tegen zegt. “Als je niks hebt, heb je ook niks te verliezen”, wist hij ons te vertellen. Daar zit wel wat in. Diezelfde middag kwamen we een jongen tegen waarvan zijn geld was gestolen. Hij kwam net van een ander festival en zijn geld was op, dus was hij armbandjes aan het maken om te verkopen, zodat hij zijn treinticket terug kon betalen. ‘Mooi is dat’, zou mijn opa hebben gezegd. Hoe sommige mensen met zo weinig middelen, creatieve oplossingen bedenken.

Tijdens een wandeling op het camping terrein word je ondergedompeld door prachtige rustgevende muziek tijdens een yogasessie, door kinderen die zichzelf kosteloos vermaken met wat verf en een stuk papier, een stel genietende hoelahoepsters en festivalgangers die de meest indrukwekkende acrobatische en balansoefeningen aan het uitvoeren zijn. Daarnaast staat er elke vijf minuten een bus bij de ingang van het festivalterrein klaar, die je richting het strand rijdt. Wanneer ik om me heen kijk zie ik leeftijdsgenoten, gezinnen, hippies, baby’s, stelletjes en het klinkt apart, maar voelt alsof je met alleen maar gelijkgestemden op een klein stukje aarde zit. Ik zou wel een stuk grond willen kopen om daar samen te leven met allemaal gelijkgestemden, die dezelfde visie op het leven hebben. Een simpel leven leiden en met zo min mogelijk gelukkig zijn.

Op het strand aangekomen werd ik verrast door Column_08092014_02een paar muzikanten die met hun gitaar, djembé’s en mini-keyboard vrolijke klanken ten gehore brengen. Er wordt vrolijk omheen gedanst en de mojito’s en cerveza’s vliegen je om de oren. Als je zin hebt kun je na een dagje zonnen nog een dancehall-workshop volgen, om vervolgens met je voeten in het zand te dansen tot de zon onder gaat.

Één van de laatste dagen heb ik de Reggae University bezocht, waar een debat plaatsvond met niemand minder dan de Jamaicaanse zangeres Janine Cunningham, beter bekend als Jah9. “If you are not your own leader, you will be your own enemy. Freedom is a state of mind. We must free ourselves. And our love for eachother must be the strongest. To all the women, if you are in a situation and you feel oppressed, you need to free yourself. That comes from knowing yourself and loving yourself.” Wijze woorden van deze indrukwekkende vrouw. Elk nummer van haar bevat een boodschap, geïnspireerd op universele wetten. Als cultureel activist is Jah9 toegewijd aan jeugdempowerment en natievorming door middel van kunst en cultuur. Ze gebruikt haar stem om aandacht te vragen voor misbruikers van macht en wijst ons op de noodzaak van geestelijke groei in iedereen, inclusief zichzelf. “Ik ben mijn eigen ontwerper, van concept tot uitvoering.” Ze herinnert ons in haar single ‘Designer’ aan het aangeboren vermogen om ons eigen lot te bepalen.

Tijdens live-optredens dwingt Jah9 je als publiek om te pauzeren, stil te staan, te reflecteren, inspireren en jezelf machtig te voelen. Ze opent je geest en voedt je met kennis en positiviteit. Ik vond het bijzonder om haar mee te maken en te zien hoe er op haar gereageerd werd. Er zouden er meer zoals haar moeten zijn, om bewustzijn te creëren.

Rachèle en ik sloten onze dagen af met heerlijke optreden s van onder andere Collie Buddz, Chronixx, Midnite, Anthony B, Beenie Man, Column_08092014_01Shaggy, Jah9 en de laatste avond Lauryn Hill, die de sterren van de hemel zong. Prachtig hoe zij een muzikaal hoogtepunt heeft bereikt en hoe ze haar band ook de ruimte geeft om te schitteren. Ze liet mij een heel ander niveau van muziek zien. Kracht, energie en volwassenheid. Wat een heldin.

Ik kan nog uren doorschrijven om te proberen de sfeer over te brengen, maar ik denk dat je het zelf moet ervaren. Het was eigenlijk onbeschrijfelijk. Hoe prachtig is het dat er in 8 dagen tijd in totaal 250.000 reggaeliefhebbers massaal naar een minidorpje in Spanje komen, om hun liefde voor muziek, elkaar en het festival te delen.
De droom van Rototom Sunsplash is uitgekomen. Een ontmoeting van dromers, met dezelfde kijk op vrede, liefde en eenheid. Bezoekers uit 75 landen en 5 continenten, waaronder Frankrijk, Italië, en Engeland, maar ook Jamaica, Cuba, Argentinië, Mexico, Brazilië, Canada, Australia, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika, Malawi en Japan. Waaruit blijkt dat een andere vorm van coëxistentie mogelijk is.
De burgemeester van het stadje Benicàssim benadrukte dat nog. “The town has mimicked the Rototom and the mix of cultures and different ways of seeing the world, helping to strengthen our brand as a town of festivals both nationally and internationally.”

Ook mijn droom is uitgekomen. Namelijk die van het samenzijn met mensen van verschillende nationaliteiten, die een week lang als familie voelden. Het opdoen van kennis over de reggaecultuur, het ontmoeten van bijzondere mensen, die voor altijd een indruk achter hebben gelaten. De stralende glimlachjes die ik heb mogen vangen en de avonden dat ik mijn voeten onder m’n lijf vandaan heb gedanst bij de dub -en dancehall-area.

Column_08092014_05Het genieten van de zon, het ontdekken van een nieuwe plek, het opdoen van nieuwe contacten, het voeren van bijzondere gesprekken over het leven, het interviewen van artiesten zoals Shaggy en Sean Paul, waarvan ik vroeger mijn eerste singles kocht en vooral van het feit dat dit allemaal samen kwam.

Eén ding is zeker: I want to live in this music festival forever!

‘One love, one world.’
Fleur

Auteur

Radio Brasa

(advertentie)